Wat doe je na een debuut waarmee werkelijk elk succes behaald is? Go Back To The Zoo laat het horen op dit nieuw album ”Shake A Wave”. Met het debuutalbum Benny Blisto en de hits Electric en Hey DJ kon niemand om Go Back To The Zoo heen. Het viertal schopte het tot huisband van De Wereld Draait Door, stond op alle festivals die er toe doen, hun muziek werd gebruikt in tv-spotjes voor een groot sportmerk en in commercials voor de tv-serie Californication en Benny Blisto werd bekroond met een gouden plaat. En hoe nu verder? Dat laat de band horen op album nummer twee, ”Shake A Wave”. Hiervoor heeft het combo Nederland even ontvlucht, om in volledig andere omgeving (een chalet in Normandie) en vrij van verwachtingen nummers te schrijven, deze verder te ontwikkelen (in een leegstaand postkantoor in Berlijn) en op te nemen (ICP Studio,Brussel). Het geinige is dat je in de liedjes zowel de rust van Normandie als de hectiek van een stad als Berlijn daadwerkelijk terug kunt horen. De twaalf nummers weten precies de balans te vinden tussen charmante rammelrock (het de luisteraar steeds op het verkeerde been zettende Summer Ends bijvoorbeeld)en goed uitgewerkte melodieeen (Hold Forever lijkt nu al een stadionmeebruller van formaat te zijn). Shake A Wave is geproduceerd door JB Meijer (ook de producent van hit Smoking On The Balcony) en Dennis van Leeuwen (Kane). De eerste single vanhet nieuwe album is het opzwepende ”What If”, dat meteen werd gebombardeerd tot Megahit op 3FM. Ook is het nummer gebruikt als titeltrack van de actiekomedie Black Out. Met album nummer twee heeft Go Back To The Zoo wederom een succes in handen!!!

bron:mediazine

In het jaar dat hij vijftig jaar wordt, maakt Paul De Leeuw de balans op. Dat doet hij op tv, in het theater met zijn eigen show ”Poephoofd” en op deze nieuwe cd ”PAUL”. Nadat eerst alles wat hij aanraakte in goud veranderde, liep het met Paul De Leeuw de afgelopen jaren niet zo heel soepel meer. De Leeuw leek met minder goed scorende tv-programma’s als Lieve Paul, X De Leeuw en de MaDiWoDoVrijdagshow zijn schreeuw verloren te hebben. Maar muzikaal bleef hij relevant. Op muziekfestival ZAND was hij een grote trekker, vorig jaar stond hij nog stralend met het Metropole Orkest in de HMH en ontving hij een 100% NL Oeuvre Award voor zijn muziek. Op 26 Maart 2012 vierde De Leeuw zijn vijftigste verjaardag. Een moment om terug te blikken op het leven en om een blik op de toekomst te werpen. Muzikaal doet hij dat ook met het naar zichzelf vernoemde album. Zijn achttiende alweer en meest persoonlijke tot nu toe. Vandaar de titel. ”Dit ben ik!”, zo vindt De Leeuw. Paul is tot stand gekomen in samenwerking met Guus Meeuwis en zijn bandlid en toetsenist Jan Willem Rozenboom, die zowel muzikaal als productioneel betrokken waren. Voor Meeuwis is het de eerste keer dat hij als producer voor een artiest werkt. Paul zelf was verantwoordelijk voor het gros van de teksten, waarvan hij inspiratie haalde uit zijn dagelijks leven. ”Het is een prachtige samenwerking geworden. Strenge aanwijzingen van het duo hebben mij vocaal goed gedaan” aldus Paul De Leeuw over het album. ”Guus en Jan Willem wilden even geen geschreeuw, platte woorden of negatieve gevoelens. En dat hoor je echt goed terug op dit prachtig album van paul De leeuw! Het nieuwe album ademt vrolijkheid, optimisme en vol goede moed het leven!

bron:mediazine

Al zo’n vierendertig jaar, met hier en daar een kleine tussenpauze, bestormen ze de Nederlandse poppodia onder leiding van de bijna 60-jarige Thé Lau, die naar eigen zeggen op Benidorm zal sterven in 2039.

Na het stoppen van de band in 2002 leek het definitief het einde van The Scene. Lau ging solo en verheugd dat ik was toen in 2007 The Scene aankondigde weer samen muziek te gaan maken. Eén van Nederlands beste Nederpopbandjes was terug op het front. Oude nummers in een nieuw jasje waren toen hetgeen wat afgeleverd werd. Inmiddels zijn we zes jaar verder en de vijftiende cd “Code” is vorige week afgeleverd.

Afgeleverd met succes, dat wel. Het rockt en fonkelt als vanouds bij The Scene. Even rauw, hees en teder als altijd klinkt het stemgeluid van Lau, die de meeste mensen kennen van de hits “Blauw” en “Iedereen is van de wereld”. Jammerlijk dat hier nog geen andere hits aan toegevoegd zijn, want The Scene heeft meer juweeltjes op haar conto staan.

Stip Van het nieuwe album zou “Stip” hier wel eens aan toegevoegd kunnen worden. In dit nummer is gebruik gemaakt van de rapkwaliteiten van Lange Frans. Deze samenwerking zorgt ervoor dat deze track voldoende hit-potentie heeft. Beide heren kunnen aardig goochelen met woorden, zonder elkaar daarbij tekort te doen. Titelsong “Code” hoort ook in dat rijtje thuis, met de opzwepende beat en het, met aandacht, samengestelde gitaarwerk.

In ‘Mooi’ komen we Stef Kamil Carlens uit Zita Swoon tegen die ook dit nummer schreef. Nederland en België gaan prima samen in een nummer. Kleinere liedjes zijn ook aanwezig op “Code”, zoals “Hel”. Dat zingt Lau gevoelig. Tijdens de cd-presentatie gaf Lau aan lang getwijfeld te hebben aan de titel. Dan weer Hel en dan weer Hemel. Met deze overpeinzing van hemel en hel, bezingt Lau de seksuele revolutie in zijn geboorte dorp Bergen. Een ode aan het orgasme. Nog kleiner en lief is de song “En Dan”, waarin Thé Lau zijn liefde voor muziek bezingt.

bron:popindekop.nl

De dertien songs op het nieuwe Acda & De Munnik ”’t Heerst ”klinken alsof de mannen ze op een meter afstand van de luisteraars spelen en zingen. Hoe dat komt? Het is het gevolg en de charme van zo live als mogelijk een album opnemen in de kleine, oude en legendarische Sun Studio in Memphis (ook gebruikt door Elvis Presley en Johnny Cash). Samen met o.a. David Middelhoff en JB Meijers maakten Thomas en Paul er een fonkelende popplaat vol zeggingskracht.

Over de liedjes Voetstuk staan: de eerste single en een gloedvol klaaglied met knipoog, muzikaal geïnspireerd door de Amerikaanse omgeving waar de mannen zich bevonden. Hoewel je van de tekst zou kunnen genieten, al was het een weloverdacht gedicht, het is opgebouwd uit rechtdoorzee spreektaal. Uit de monden van Thomas en Paul klinken zinnen als ‘je kunt hier nooit ’s even rustig op een voetstuk staan’ alsof ze die ter plekke verzinnen.

Kom dan bij mij en Geef me al je armen zijn de ‘solo’ nummers van Paul de Munnik. Hij schreef ze en neemt de lead in de zang. Het eerste is een troostrijke bluesballade. Als het leven je tegenzit, kun je altijd bij hem terecht. Fijn om te weten! Wanneer Thomas zijn kompaan bij de start van het refrein bijvalt, valt het kenmerkende en nog altijd mooi kleuren van hun stemmen goed op. Tegen het einde wordt dit lied naar een nog hoger plafond getild (omhoog geblazen eigenlijk) door The Memphis Horns (arrangement van producent JB Meijers).

In Geef me al je armen is de Bram Vermeulen-achtergrond van De Munnik hoorbaar. Dan is hij de passiezanger, die zichzelf begeleidt op piano. In tekst is Paul de Munnik wellicht een slag poëtischer dan zijn voorbeeld: ‘Ik schenk me nog één droom in, en rook een laatste lied.’ Een mooi chanson.

Hé mooie vriend: Een typische Acda-tekst. ‘Ik zei, jij zei / Ik zei omdat jij zei / Dat ik zei / En jij zei / Weer van mij / Dat ik zei / Maar dat zei ik niet / Dat zei ik niet / Gezeik, dat zei jij’. Ach, zo’n tekst moet je niet lezen. Die moet je horen.

‘Het Amsterdams Lijflied’ is net afgelopen jaar gekozen. Als Thomas (en David Middelhoff) wat eerder waren geweest met hun Amsterdam (hij die slentert), dan hadden ze hoge ogen kunnen gooien bij die verkiezing. De in dit lied gevangen tijdgeest -het snelle, gehaaste leven- heeft de stad als decor gekregen. Alleen wie slentert ziet de schoonheid van Amsterdam en beseft zich dan opnieuw waarom hij er ook alweer naartoe is gegaan, zingt Acda. In dit lied is de tweede stem voor Paul.

Nick & Simon Tot slot zijn het duet van Thomas Acda met Nick Schilder en die van Paul de Munnik met Simon Keizer als bonustracks aan ’t Heerst toegevoegd. Dertien liedjes plus twee dus.

bron:hetlied.nl

Hier is alweer het zeventiende album van de rock legende Bruce Springsteen. Het nieuwe album heet ”Wrecking ball”. Dit is een album waarop Bruce Springsteen zich meer dan ooit van zijn politieke kant laat zien. Want hoewel hij bepaald niet armlastig is, is geld nooit zijn belangrijkste drijfveer geweest. Dat hoor je uit bevlogenheid waarme Bruce het lot van minder bedeelden bezingt. Zijn liedjes gaan vaak over de únderdogs’in de maatschappij. Gewone mensen die teleurgesteld zijn in ”The American Dream”, maar desondanks hun leven met vallen en opstaan door weten te komen. Springsteen heeft altijd onthouden waar hij vandaan komt en weet als geen ander de levens van de gewone man iets heroisch mee te geven. De afgelopen albums was Springsteen boodschap al behoorlijk politiek getint, maar op ”Wrecking Ball” komt hij feller uit de hoek dan ooit tevoren. Op ”We Take Care Of Our Own” hoor je dat hij een land bezingt waarvan de bevolking niet wordt gehoord door de leiders. Een land dat zijn idealen opzij gezet lijkt te hebben. De titeltrack gaat oorspronkelijk over het neerhalen van het oude stadion van de New York Giants, maar kan net zo makkelijk gaan over het neerhalen van oude, vastgeroeste instituten.”Bruce heeft heel diep in zichzelf moeten graven om zijn visie op het moderne leven kunnen te geven. De teksten vertellen een verhaal dat je nergens anders hebt gehoord en muzikaal is dit album zijn meest innovatieve in jaren” aldus executive producer Jon Landau. ” Sommige liedjes op het album behoren gewoonweg tot zijn sterkste werk ooit. Zowel oude als nieuwe fans zullen veel van hun gading op Wrecking Ball kunnen vinden! Dit album van brice Springsteen hoort gewoon in je collectie te zitten!!! Dit jaar trouwens weer live te bewonderen op Pinkpop 2012!!

bron:mediazine

De carriere van Lange Frans hinkte altijd een beetje op twee gedachten. Enerzijds waren er de hitsuccessen met baas B, anderzijds ware er de rauwe mixtapes waarop hij zichzelf als man van de straat neerzette. Op dit nieuw album ”Levenslied” combineert Lange Frans het beste van twee werelden. Zijn raps zijn volwassen en druipen van levenservaring, maar tegelijk is het geluid toegankelijker dan ooit. Gastbijdragen zijn er dan van onder anderen Trijntje Oosterhuis, Anita Meyer, jeroen van der Boom en Marco Borsato, maar ook van Faberyayo, Zwarte Sjaak, DJ Mass, Jah6 en Michael Bryan.

bron:mediazine

Op zijn vierde album ”Alles Met Je delen” zet Frans Duijts wederom een indrukwekkende muzikale stap voorwaarts. Frans Duijts was aanvankelijk ‘slechts’een Andre Haze-imitator. Maar dan wel een verdomd goede; Duijts wist precies waar hij de zo kenmerkende snik in de liedjes moest plaatsen. Eigen repertoire was echter veel aanlokkelijker en de hoed en zonnebril werden dan ook afgezet en in de loop der jaren groeide frans Duijts tot vaste waarde binnen de nederlandstalige muziek. Een zanger die het levenslied op een overtuigende manier brengt, maar ook iemand die het avontuur durft op te zoeken en verder kijkt dan zijn collega’s. Duijts heeft zich ontpopt tot een zanger met wie artiesten en componisten die je normaal niet met dit gerne zou associeren het avontuur aandurven. Zo is bijvoorbeeld ”Morgen is Pas Morgen” (dat vorig jaar een dikke nummer 1-Hit was) geschreven door Nick Schilder en niemand minder dan Roel Van velzen. Maar ook Grad Damen, hans Bouwens (George Baker) en Alides Hidding (Time Bandits) schreven nummers voor Frans, net als de componisten Tom Peters, Emile Hartkamp, Manfred Jongenelis en Jochem Fluitsma. ”Alles Met je Delen” is dan ook het sterkste album van Frans Duijts tot nu toe, maar tegelijkertijd ook zijn meest persoonlijke. Want naast de genoemde schrijvers, heeft Frans zelf ook de pen ter hand genomen om daadwerkelijk zichzelf met de luisteraar te delen. Samen met manfred Jongenelis schreef hij ” Feestje Hier” een van de sterkere tracks op het album!

bron:mediazine

Het gebeurt niet vaak dat zomerhits in de winter worden gescoord. Maar de Braziliaanse Michel Teló heeft het geflikt met zijn ”Ai Se Eu Te Pego!”, dat niet alleen in Nederland (hij kreeg er een platina award voor) maar wereldwijd al maanden de hitlijsten domineert. Het ene na het andere land valt als een blok voor de Brziliaanse zanger. in Italie, Griekenland, Oostenrijk,Brazilie, Belgie, Spanje ,Frankrijk, duitsland, Polen en Zwitserland heeft het nummer de eerste plek bereikt, terwijl op moment van schrijven ook Denemarken, Hongarije en Zweden voor de bijl gaan. Met het oog op een hit in het Verenigd Koninkrijk en wellicht zelfs Amerika heeft Telo inmiddels een Engelse versie opgenomen. Terwijl diverse andere artiesten (denk aan danceproject Inna bijvoorbeeld, maar ook aan onze eigen Gerard Joling) er mee aan de haal zijn gegaan. Geen wonder dat Michel Teló snel inhaakt op zijn eigen succes en met een heerlijk zomers album komt. De vijftien nummers op ”Na Balada” (inclusief natuurlijk Na Balada) zorgen ervoor dat de zon gaat schijnen in je woonkamer of waar je ook bent. Bovendien laat Teló horen dat accordeon allesbehalve een oubollig instrument is. Neem nu het nummer ”Eu Te Amo E Open Bar, waarin Teló – in eigen land overigens al jaren een superster- zijn accordeonspel koppelt aan een dancebeat. Het levert meer dan vrolijke muziek op die het net als zijn doorbraakhit gewoon fantastisch zal doen in elke kroeg en op elk feest!! 

bron:mediazine

Chris Isaak hoef ik natuurlijk niet meer voor te stellen aan iemand die ook maar een greintje muziekkennis heeft opgedaan in de voorbije 20 jaar. Met zijn eigen songs scoorde deze 55-jarige crooner jarenlang de ene hit na de andere en zijn live shows zijn telkens weer een unieke belevenis. Tijdens zo’n live optreden brengt hij steevast covers van zijn lievelingsliedjes uit zijn eigen jeugdjaren, songs die hem in zijn succesvolle carrièreverloop sterk hebben beïnvloed. Dat waren fifties- en sixtieslegendes zoals Carl Perkins, Roy Orbison, Johnny Cash, Jerry Lee Lewis en Elvis Presley, artiesten wier platen gewoon terug te vinden waren in de platenkast van zijn ouders. Af en toe verscheen zo’n cover van een bekende hit ook op zijn soloplaten. Zo was zijn album “Baja Sessions” uit 1996 een heerlijke verzameling van herbewerkte laid back versies van eigen hits en songs als “Return To Me” van Dean Martin en “Only The Lonely” van Roy Orbison, een muzikant met wiens enorme stembereik het vocale werk van Chris Isaak zeer vaak wordt vergeleken.

Met zijn recentste plaat “Beyond The Sun” heeft Chris Isaak gekozen voor een album vol met covers van bekende en minder bekende liedjes uit het enorme songrepertoire van artiesten die hun liedjes in de jaren ’50 en ’60 opnamen voor het legendarische platenlabel ‘Sun Records’ van Sam Phillips. Er zijn twee versies van deze plaat op de markt gebracht, een enkel album met 19 songs en een ‘Deluxe 2 cd set’ met 14 tracks op het eerste schijfje en elf verdere covers op een tweede cd. Het is natuurlijk deze tweede uitvoering die we graag willen aanbevelen want ze kost nauwelijks meer en bevat zes extra schitterende liedjes. Welke covers biedt Chris Isaak zoal aan op deze fantastische plaat? Het begint met “Ring Of Fire” en “I Walk The Line” van Johnny Cash, “Dixie Fried” en “Your True Love” van Carl Perkins, “Great Balls Of Fire”, “Crazy Arms” en “So Long I’m Gone’ van Jerry Lee Lewis en “Oh, Pretty Woman” van Roy Orbison. Het uitgebreide liedjesarsenaal van Elvis Presley vormt de belangrijkste leverancier van songs voor deze plaat met “Trying To Get To You”, “I Forgot To Remember To Forget”, “Can’t Help Falling In Love”, “How’s The World Treating You”, “It’s Now Or Never”, “She’s Not You”, “My Happiness”, “My Baby Left Me” en “Doin’ The Best I Can”. Dit zijn stuk voor stuk songs die na Elvis ook nog vaak door andere artiesten veelvuldig werden gecoverd. Bij de minder bekende Sun-nummers op deze cd rekenen we “Miss Pearl” van Jimmy Wages en de op de ‘special edition’ opgenomen tracks “Everybody’s In The Mood” van Howlin’ Wolf, “I’m Gonna Sit Right Down And Cry” en “Doncha’ Think It’s Time” die door Elvis Presley werden opgenomen en “That Lucky Old Sun”, een traditional uit de jaren ’30 die Jerry Lee Lewis in 1956 opname in de Sun Studios.

Voor het afsluiten willen we toch ook even vermelden dat Chris Isaak zelf twee nieuwe nummers heeft toegevoegd aan deze indrukwekkende songlijst met “Live It Up” en het enkel op de ‘special edition’ terug te vinden “Lovely Loretta”. Hoeft het nog gezegd dat u “Beyond The Sun” van Chris Isaak al lang in huis moest hebben, maar als dat nog niet zo zou zijn, dan kunt u dat nu meteen gaan rechtzetten.

bron:www.rootstime.be